บทที่ 3 นาฎศิลป์สากล

          ความหมายสุนทรีย์ะทางนาฏศิลป์ สุนทรีย์ะ (Aesthetic) หมายถึง ความเกี่ยวเนื่องกับสิ่งสวยงาม รูปลักษณะอันประกอบ ด้วยความสวยงาม (พจนานุกรมฉบับเฉลิมพระเกียรติ   พ.ศ. 2530 : 541) นอกจากนี้ยังมีผู้ให้ความหมายของคำว่า “สุนทรีย์ะ” ไว้ต่าง ๆ กัน ดังนี้   *หลวงวิจิตรวาทการได้อธิบายความหมายไว้ว่า ความรู้สึกธรรมดาของคนเรา ซึ่งรู้จักคุณค่าของวัตถุทั้งามความเป็นระเบียบเรียบร้อยของเสียงและถ้อยคำไพเราะ ความรู้สึกความงามที่เป็นสุนทรีย์ภาพนี้ย่อมเป็นไป ตามอุปนิสัยการอบรมและการศึกษาของ บุคคล ซึ่งรวมเรียนว่า รส (Taste) ซึ่งความรู้สึกนี้จะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับการฝึกฝนปรนปรือในการอ่าน การฟัง และการพินิจดูสิ่งทั้งดงามไม่ว่าจะเป็นธรรมชาติหรือศิลปะ (หลวงวิจิตรวาทการ2515 : 7 - 12) * อารี สุทธิพันธุ์  ได้ให้แนวคิดเกี่ยวกับ “สุนทรียศาสตร์” ไว้ 2 ประการดังนี้ 1. วิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากการรับรู้ของมนุษย์  ซึ่งทำให้มนุษย์เกิดความเบิกบานใจ อิ่มเอมโดยไม่หวังผลตอบแทน 2. วิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับวิชาที่มนุษย์สร้างขึ้นทุกแขนง นำข้อมูลมาจัดลำดับเพื่อนเสนอแนะให้เห็นคุณค่า ซาบซึ้งในสิ่งที่แอบแฝงซอ้นเร้น เพื่อสร้างความนิยมชมชื่นร่วมกัน ตามลักษณะรูปแบบของผลงานนั้น ๆ (อารี สุทธิพันธุ์ , 2534 : 82) ความหมายของคำว่า “สุนทรีย์ะ” หมายถึง ความรู้สึกของ บุคคลที่มีความซาบซึ้ง และเห็นคุณค่าในสิ่ง ดีงาม และไพเราะจากสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ หรืออาจเป็นสิ่งที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นด้วยความประณีต ซึ่งมีมนุษย์สัมผัสและรับรู้ได้ด้วยวิธีการต่าง ๆ จนเกิดความพึงพอใจ ความประทับใจและทำให้เกิดความสุขจากสิ่งที่ตนได้ พบเห็นและสัมผัส ความหมายของคำว่า “นาฏศิลป์” หมายถึง ศิลปะแห่งการละครหรือการฟ้อนรำ (พจนานุกรมฉบับเฉลิม พระเกียรติ   พ.ศ. 2534 : 279) นอกจากนี้ยังมีผู้ให้ความหมายของคำว่า “นาฏศิลป์” ไว้ต่าง ๆ กัน ดังนี้   *ธนิต อยู่โพธิ์  ได้แปลคำว่า “นาฏศิลป์” ไว้ว่า คือความช่ำชองในการละครฟ้อนราด้วยมีความเห็นว่าผู้ที่มีศิลปะที่เรียกว่า ศิลปินจะต้องเป็นผู้มีฝีมือมีความช่ำชองชำนาญในภาคปฏิบัติให้ดีจริง ๆ (ธนิต อยู่โพธิ์ 2516 : 1) ความหมายของคำว่า “นาฏศิลป์” ที่ได้กล่าวมานั้น สรุปได้ว่า หมายถึงศิลปะในการฟ้อนรำที่มนุษย์  ประดิษฐ์ขึ้นจากธรรมชาติและจากความคำนึงด้วยความประณีตงดงาม มีความวิจิตรบรรจง นาฏศิลป์ นอกจาก จะหมายถึงท่าทางแสดงการฟ้อนรำแล้วยังประกอบด้วยการขับร้องที่เรียกว่า คีตศิลป์และการบรรเลงดนตรีคือ “ดุริยางคศิลป์” เพื่อให้ศิลปะการฟ้อนรำนั้นงดงามประทับใจ “สุนทรีย์ะทางนาฏศิลป์สากล” จึงหมายถึง ความวิจิตรงดงามของการแสดงนาฏศิลป์สากล ซึ่งประกอบ ไปด้วย ระบารำฟ้อน ละคร อันมีลีลาท่ารำและการเคลื่อนไหวที่ประกอบดนตรี บทร้องตามลักษณะและชนิดของการแสดงแต่ละประเภท